[ وَالْكَلامُ خَمْرٌ يُسْكِرُ الْقُلوبَ وَالْعُقولَ ماكانَ مِنْهُ لِغَيْرِ اللّهِ . وَلَيْسَ شَىْءٌ احَقَّ بِطُولِ السِّجْنِ مِنَ اللِّسانِ . قالَ بَعْضُ الْحُكَماءِ : احْفَظْ لِسانَكَ عَنْ خَبيثِ الْكَلامِ وَفى غَيْرِهِ لاتَسْكُتْ انِ اسْتَطَعْتَ . فَامَّا السَّكينَةُ وَالصَّمْتُ فَهِىَ هَيْئَةٌ حَسَنَةٌ رَفيعَةٌ مِنْ عِنْدِ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ لِاهْلِها وَهُمْ امَناءُ اسْرارِهِ فى ارْضِهِ ] كلام بيهوده كلام باطل و بيهوده همانند شراب موجب بيهوشى و مرض قلب است و چيزى به طول زندان مستحق‌تر از زبان نيست . بعضى از حكما گفته‌اند : زبانت را از كلام آلوده حفظ كن و در غير آن اگر قدرت دارى سخن بگو . وقار و سكوت و به تعبير ديگر آرميدگى و خاموشى صفت خوب و خوشايند است و دو واقعيت الهى است ، اهل اين دو صفت امنا و حافظان اسرار حق در روى زمين‌اند . مسئلهء با اهميت صمت در شرح حديث بيست و هفتم به نحو تفصيل توضيح داده شد ، مىتوانيد به آن باب مراجعه كرده و عظمت و اهميت آن مسئله را در آن فصل ملاحظه فرماييد .